Terugblik op Open Monumentendag 2006

19 september 2006

De zon begon als eerste, maar een paar uur later ging iedereen die iets met deze dag te maken had aan de slag. De Historische Kring bouwde vroeg in de morgen, met toestemming van de twee heren Jonker, zijn kraam op onder een boom op het kasteelterrein. Vervolgens opende om klokslag tien uur een van de heren Jonker het monumentale toegangshek van het Kasteel Nederhorst aan de Slotlaanzijde, teneinde de Bergers die dit wilden te laten genieten van de tuin en het bos rond het kasteel. Op zich al een hele ochtendwandeling. Bij de ingang van de oprijlaan, afgesloten door het mooiste hek van de Vechtstreek, stond een billboard met drie foto's. Een van het hek met een beschrijving van de stijl (Lodewijk de XIV) waarin het is uitgevoerd. De tweede toonde Baron van Lynden met familie bij een boottochtje op de Reevaart. Op de derde stond bewaker Slump, de schrik van de dorpsjeugd!

Ik ging als een van de eersten door het hek, maar na mij zijn er zeker zo'n 300 mensen wezen kijken. Tegelijk met de opening van het hek, draaide oud-koster Han van Asselt de sleutel om in de deur van een van de oudste kerkjes van Nederland: de protestantse Willibrordkerk op de heuvel. Samen met enkele bezoekers genoten Han en ik van het binnenvallende zonlicht aan de Oostzijde. En ook hier zou aan het einde van de dag een aantal van rond de 300 bezoekers geteld zijn. Han meldde toen trots dat er ditmaal veel Bergers onder de bezoekers waren geweest. De trappen afdalend dacht ik even dat het al vroeg storm liep, maar het was het Gemengde Koor dat op het punt stond te vertrekken voor een dagje uit. Hierdoor zouden zij het optreden van de Harmonie en Drumband Crescendo, later in de middag op het bordes van het kasteel niet bij kunnen wonen. Dit concert vond plaats op een perfecte plek die het in zich heeft om bij historisch ingestelde geesten een beeld op te roepen van voorbije tijden, die wellicht niet altijd goed, maar wel anders waren. Het repertoire van de harmonie varieerde van modern klassiek tot speelse eigentijdse muziek met onder andere Chicago, Gate 9-11 en Beatleparodiëen, afgewisseld door het tromgeroffel van de drumband.

Tegelijk met de twee eerder genoemde locaties opende koster Cor van der Linden de rooms-katholieke kerk OLV Hemelvaart. Daarin lag een schat aan te bezichtigen doopjurken, maar wie voor het gebouw kwam kreeg indien hij of zij dat wilde een rondleiding van Herman van der Molen. Ondertussen konden de mensen die het allemaal wel wisten zich buiten verlustigen aan oude, opnieuw te koop aangeboden spullen op de rommelmarkt. Een jaarlijks terugkerend fenomeen, mogelijk gemaakt door enthousiastelingen. Een welkom centje extra en geen fluitje van een cent, want er zit een hoop werk in.

Het laatste te bezichtigen monument was het al 41 jaar door de heer en mevrouw Joosse bewoonde huis aan de Hinderdam, nummer 15. Zij hadden besloten hun eigen monument open te stellen voor een geïnteresseerd publiek, vanaf half twee gaven zij open huis. Een leuk fietstochtje na de lunch voor het meest oudere publiek. Zelfs uit Ankeveen en Nigtevecht kwamen kijkers. Staande aan de Vechtkant, ondertussen de voorgevel bekijkend, verhaalde de trotse eigenaar in het kort de geschiedenis van het pand. Gebouwd in 1695 zoals zij zelf hebben kunnen herleiden aan de hand van de 'klisoren', smalle speciaal gebakken stenen, die zowel op de hoeken als bij ramen en deuren in het oog springen. Een man met een vooruitziende blik liet in dat jaar op dit drukke punt, in een gehucht tegenover de sluis, een hoog huis met bakkerij en winkel bouwen. De bakker ging er optimistisch van uit dat de Hinderdam zou uitgroeien tot een dorp. De aanzet daartoe was aanwezig: het Buiten 'Damvecht' en de tolbrug aan de belangrijke doorgaande weg tussen Amsterdam en Utrecht. Achter het pand laafden zowel paarden als mensen hun dorst in de herberg 'Het Vliegend Hert'. De Hinderdam is klein gebleven. De bakker annex boer, winkelier en uitventer is er uiteindelijk mee opgehouden. Als bezoeker had ik de gelegenheid, buiten zittend het niveauverschil tussen het huis op de dijk en het achterliggende, lager gelegen land op mij in te laten werken. Je zag als het ware verderop Damvecht staan. Fietsend of rijdend op de Spiegelweg heb je geen idee van dit paradijsje aan de Vecht.
Gerard Baar

Terug naar het nieuwsarchief.

Terug naar Actueel.